Van buiten lijkt er
niets aan de hand.

Begin niet met uitleggen.
Begin met één eerlijke zin.

Laat op de avond, als het stil wordt en iedereen slaapt,
komt die ene vraag.
Wanneer was je voor het laatst echt jezelf?

Ik haal je lagen weg en ga terug naar je oorsprong.

Niet de versie die anderen van je verwachten.
Niet de rol die zo lang vanzelf is gaan voelen
dat je bijna bent vergeten dat je hem speelt.
Maar jij.

De meesten beantwoorden haar met een functie, een rol, een naam.
Maar onder dat antwoord ligt een stilte
die ze al jaren vermijden.

Ik werk met mensen die van buiten lijken te staan
waar ze moeten staan, en van binnen voelen
dat hun essentie is weggevallen.

MCS is niet voor wie hulp zoekt.

Het is voor wie niet langer wegkijkt.

Eerlijkheid voelt soms eerst als pijn.
Dat is precies waar het werk begint.